2-opt

2-opt przykład (1) Przykład wykonania algorytmu

2-opt, algorytm 2-optymalny – algorytm lokalnej optymalizacji wykorzystywany przy rozwiązywaniu problemu komiwojażera. Jest to szczególny przypadek algorytmu k-optymalnego.

Algorytm 2-opt nie służy do wyznaczania trasy, a jedynie do ulepszania jej. Samą trasę można wyznaczyć np. za pomocą algorytmu najbliższego sąsiada. Algorytm może być wykorzystany do ulepszenia algorytmu genetycznego – w ten sposób powstanie algorytm memetyczny.

Działanie algorytmu

Algorytm 2-opt polega na usunięciu z cyklu dwóch krawędzi i zastąpieniu ich innymi krawędziami tak, aby utworzyć inny cykl. Czynność jest powtarzana dla każdej pary krawędzi, z wyjątkiem krawędzi sąsiadujących ze sobą – ich modyfikacja nie spowodowałaby żadnych zmian. Za każdym razem modyfikujemy cykl początkowy (nie rozwiązanie z poprzedniego kroku). Po sprawdzeniu wszystkich par krawędzi sprawdzamy, która modyfikacja najbardziej skróciła trasę. Jeśli żadna modyfikacja nie poprawiła trasy, zwracamy cykl początkowy (nie zmieniamy nic).

Algorytm można wykonywać kilkakrotnie, aż do momentu, w którym żadna modyfikacja nie spowoduje skrócenia trasy. W ten sposób osiągnięte zostanie minimum lokalne.

Złożoność obliczeniowa

W trakcie jednego przebiegu algorytmu trzeba przeanalizować n*(n-3)/2 par krawędzi. Złożoność czasowa (jednej iteracji) wynosi więc O(n2).

Bibliografia

Ocena: 0 Tak Nie
Liczba głosów: 0.

Dodano: 3 czerwca 2017 15:05, ostatnia edycja: 30 stycznia 2019 15:48.

REKLAMA

Zobacz też

Minimalne drzewo rozpinające (ang. minimum spanning tree, w skrócie MST), inaczej drzewo rozpinające o minimalnej wadze – drzewo łączące wszystkie wierzchołki pewnego grafu spójnego mające najmniejszą możliwą sumę wag krawędzi.

Jeśli graf ma v wierzchołków, to jego drzewo rozpinające zawsze będzie miało v-1 krawędzi. Jeśli ten graf ma e krawędzi, aby utworzyć drzewo rozpinające, trzeba usunąć z grafu e-v+1 krawędzi. Liczba ta jest określana jako liczba cyklomatryczna.

→ Czytaj całość

Metoda Otsu – algorytm służący do binaryzacji obrazu, czyli przekształcenia obrazu w odcieniach szarości do obrazu binarnego. Metoda ta realizuje progowanie globalne – dla całego obrazu wyznaczany jest jeden próg jasności, a następnie wszystkim pikselom jaśniejszym od tego progu przypisywana jest jedna wartość, a ciemniejszym druga.

Algorytm jest oparty na analizie histogramu. Przygotowanie histogramu polega na zliczeniu pikseli w każdym możliwym odcieniu (zazwyczaj liczba odcieni wynosi 256, gdyż tyle da się zakodować w jednym bajcie). Następnie należy sprawdzić każdy możliwy próg jasności i wybrać ten, dla którego wariancja międzyklasowa jest największa (lub suma ważona wariancji wewnątrzklasowych jest najmniejsza).

Jeśli obrazem wejściowym jest obraz kolorowy, można go łatwo sprowadzić do odcieni szarości. W przypadku kolorów zakodowanych w RGB najprostszym rozwiązaniem jest uśrednienie dla każdego piksela wartości wszystkich trzech kanałów.

→ Czytaj całość

Metoda przyrostowa – technika projektowania algorytmów polegająca na dodawaniu do rozwiązania kolejnych elementów z danych wejściowych. Przykładem algorytmu opartego na tej metodzie jest sortowanie przez wstawianie, gdzie kolejne elementy są wstawiane do posortowanej części tablicy.

Jest to metoda prosta, jednak sprawdza się tylko dla niektórych problemów obliczeniowych.

→ Czytaj całość
Polityka prywatnościKontakt